سلام

قهرمانی مقتدرانه پرسپولیس عزیز رو به همه پرسپولیسیای گل تبریک میگم.

واقعا حال داد.     با وجود کسر ۶ امتیاز باز هم قهرمانی رو از چنگ سپاهان در آورد...

من از اولای نیم فصل دوم آرزو می کردم که پرسپولیس تا دقیقه نود بازی با سپاهان قهرمانی رو از دست داده باشه و تو وقتای اضافه گل رو بزنه و قهرمان بشه. وسطای نیمه دوم یاد این آرزو افتادم. هی گفتم بیخیالش...  ایشالا زود گل میزنه..به دقیقه نود نمی کشه... دقیقه ۸۰ داشتم تو سرم میزدم میگفتم خدا غلط کردم... به دقیقه نود بکشه پرسپولیس نمیتونه گل بزنه. وقتی تو دقیقه ۹۶ سپهر گل رو زد من و دو تا از همخونه هام که اونا هم پرسپولیسین جیغ و داد راه انداختیم و پریدیم بغل هم... خود من اینقده جیغ کشیدم که تا فردا صبحش گلوم گرفته بود. یکی دیگه از بچه ها هم مثل من بود اون یکی هم بعد از کمی خوشحالی نشسته بود به من که آروم نمی شدم و همش جیغ می زدم میخندید....

افشین امپراتور هم که سر از پا نمیشناخت و پریده بود وسط زمین... واسه همین کاراشه که خودشو تو دل هوادارا جا کرده...

 

وااااااااای چه با حال بودقبل از اینکه کاپ رو بدن  کاپیتان قاط زده بود... رگ ترکیش بد جور گرفته بود... وقتی میکروفونو از حاجیلو گرفت و شروع کرد شعر "پرسپولیس قهرمان شده" رو خوند و   صد و خیلی  هزار  تا تماشاچی با هم خوندنش خیلی حال داد.

خداییش شوشتریا خیلی ضد حالن... هیچ خبری از جشن قهرمانی نبود... حتی صدای بوق یه ماشین هم از بیرون نمیومد...اعصابم خورد شد که چرا اهواز نیستم. 

 شما هم بگین که بعد از گل دوم پرسپولیس چه عکس العملی داشتین و چه جور جشن قهرمانی گرفتین...

 

در پایان باید رکورد شکنی استقلال رو به هوادارای این تیم تبریک بگم... با ۱۳ شکست سیزدهم شدن...      استقلال سوراخ   همینه همینه

 

 

     ما که رفتیم آسیا         ....... آبیا

 

 

 

سلام دوستان

امیدوارم خوب باشین 

ببخشید که یه مدت آپ نکردم. اصلا حال و حوصله اومدن به اینترنت رو نداشتم. خلاصه بگم... حسش نیست. حرفیه؟؟؟

فعلا این یه مطلب رو داشته باشین تا ببینیم دفعه دیگه کی حسش میاد که آپ کنم و شما تا کی باید تو کف آپ شدن این وبلاگ بمونین. الان هم کسی گله نکنه که چرا خبرش نکردم چون....

اصلا حسش نیست

فقط گفتم تا یه ذره حسش اومده بیام آپ کنم و برم سراغ کارام...آخه وسط تایپ گزارشکار یکی از درسای کارگاهی بودم که گفتم بیام آپ کنم و برم سراغ بقیه اش.

حالا بگذریم

یه سوال ازتون دارم. اگه شما برین رستوران و پای ملخ(شاید هم جیرجیرک) تو غذاتون ببینین چه عکس العملی نشون میدین ...راستشو بگینا... فقط نگین که تا آخر غذا رو می خوردم و بعد به صاحب رستوران می گفتم و پول رو نمی دادم که دیگه خیلیییییی قدیمی شده.

این اتفاق شنبه شب همین هفته تو شوشتر واسه من افتاد... فکر می کنین چه کار کردم؟؟؟

از اونجایی که این روزا اصلا حسش نیست،اصلا حسش نبود برم با طرف دعوا کنم پس تا ته غذا رو خوردم و به روی خودم نیووردم که چیزی تو غذا بوده... همخونه ام هم اونجا بود.اونم بدتر از من... اول خواستم بهش نگم چی تو غذام بود ولی وقتی اصرار کرد بهش نشون دادم و اون نه تنها بدش نیومد بلکه گفت اصلا نمیخواد به روی صاحب رستوران بیاری.

این دیگه کیه؟؟؟

من تا ته غذا رو که خوردم به صاحب رستوران پای ملخ رو نشون دادم و گفتم این تو غذا بود بیشتر حواستون باشه و رفتم.رفیقم که هی میگفت نمیخواد بگی... 

ولی خیلی باحال بود وقتی داشتم غذا می خوردم حس کردم یه تیکه چوب تو غذاس که زیر دندونم رفته بود وقتی از دهنم بیرون آوردمش چشمام چهار تا شد. هر چی می خواستم به خودم بقبولونم که این پای جونور نیست نمی شد. دیگه چه میشه کرد...

به قول شاعر: این جا شوشتره لعنتی شوخی نیستش...

واسم دعا کنین که زودتر فارغ التحصیل بشم تا بلایی سرم نیومده. همون شب هم یه جونور فسقلی ای تو خونه دانشجوییمون دیدیم یکی از بچه ها گفت این اسمش "چر چر"(char char)هستش. یه چیزایی در موردش گفت... من که چیزی نفهمیدم... نمیدونم این جونورا چرا فقط تو شوشتر پیدا میشن..  تازه یه شب تو یه خیابون اصلی شوشتر یه عقرب دیدیم با موبایل ازش فیلم گرفتیم بدش اومد خواست حمله کنه بهمون ما هم در رفتیم...

این جمله بین بچه های غیر شوشتری دانشگاه شوشتر معروفه:

خدایا، شوشتر کفاره کدامین گناهم بود...؟؟؟؟

خلاصه اگه چند وقت خبری ازم نشد بدونین دیگه تو این دنیا نیستم.. حتما تو شوشتر یه بلایی سرم اومده و گرفتار یکی از این جونورای شوشتری شدم.(اینجا منظور از جونور فقط حیوونه واسه خودتون برداشت الکی نکنین... برداشت آزاد نیست...مطمئن باشین هیچ جونور شوشتری نمیتونه منو گرفتار کنه... والا...)

 

در ضمن باید تاکید کنم که تا وقتی که حسش نباشه این وبلاگ آپ نمیشه. ولی اگه شد میام و یه سر میزنم و کامنتاتونو جواب میدم.البته اگه بیام اینترنت...

ایشالا واسه قهرمانی پرسپولیس تو لیگ برتر میام آپ می کنم. این یه چیزیه که باعث میشه حس بگیرم...

فعلا بااااااای

سلام به همه

بالاخره هفته آخر سال ۸۶ هم رسید.

الان یاد پارسال افتادم که بیدار مونده بودم تا لحظه تحویل سال رو خواب نباشم. به سالی که گذشت فکر میکردم. سالی که داشت تموم میشد برام پر از ناراحتی بود...با دل گرفته پست نوروزی گذاشتم...  دوستایی که از بهار امسال و قبل از اون با من همراه شدن اون پست رو دیدن... 

خوشحالم  الان که دارم به سالی که گذشت فکر میکنم میبینم خیلی از اون غم و غصه هام تموم شدن و خدا جای اون ناراحتی رو با چیز بهتر و با ارزشتری پر کرد.

 

 

این آخرین مطلبیه که من تو سال ۸۶ می نویسم. چون امشب داریم میریم مسافرت و پنجم فروردین بر میگردیم و فکر نکنم قبل از برگشتنم بتونم بیام نت. حیف که دیگه نمی تونم مثل پارسال لحظه تحویل سال آپ کنم...

واسه همین از الان سال نو رو به همتون تبریک میگم و آرزوی سالی خوب و خوش و سراسر شادمانی رو برای شما و خونواده محترمتون دارم.

خدا نگهدار تا سال آینده...

ساقیا آمدن عید مبارک بادت      آن مواعید که دادی مرود از یادت